ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Μέλος Κ.Ε ΑΚΕΛ,
Ε.Γ. Γυναικείου κινήματος
ΠΟΓΟ Πάφου
Η 1η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως η επίσημη μέρα εορτασμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία γεννήθηκε το 1960 μέσα από τους σκληρούς αγώνες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ωστόσο, η ανεξαρτησία των Συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου ήταν εξαρχής «κολοβή» και φορτωμένη με τα βαρίδια μιας νατοϊκής έμπνευσης κηδεμονίας.
Η αποικιοκρατική Βρετανία, εφαρμόζοντας το δόγμα «διαίρει και βασίλευε», επέβαλε ένα δοτό, δυσλειτουργικό σύνταγμα που καλλιεργούσε τον εθνοτικό διαχωρισμό στη διοίκηση. Ταυτόχρονα, εγκαταστάθηκαν κυρίαρχες αγγλικές στρατιωτικές βάσεις, και μέσω της συνθήκης εγγυήσεων αναγνωρίστηκαν οι λεγόμενες «Εγγυήτριες Δυνάμεις» με επεμβατικά δικαιώματα.
Το ΑΚΕΛ προειδοποιούσε έγκαιρα για τους κινδύνους που ελλοχεύουν. Παρά τις σοβαρές του ενστάσεις, η Αριστερά ήταν πάντα μπροστά στον αγώνα για περιφρούρηση του νέου κράτους, αναγνωρίζοντας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελούσε κοινή πατρίδα και των δύο κοινοτήτων. Η διαφύλαξη της άλλωστε αποτελούσε και αποτελεί το ισχυρότερο όπλο απέναντι στα άνομα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Δυστυχώς, ο εθνικισμός και η υπονομευτική δράση των φασιστικών οργανώσεων (ΕΟΚΑ Β’ και TMT) άνοιξαν την πόρτα στον Αττίλα, μέσω του προδοτικού πραξικοπήματος της Χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β’, έγκλημα που σχεδιάστηκε στα στρατηγεία του ΝΑΤΟ. Η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή είναι το βαρύ τίμημα που πληρώνουμε μέχρι σήμερα.
Σήμερα, το παρατεταμένο διαπραγματευτικό αδιέξοδο τροφοδοτεί την τουρκική αδιαλλαξία για τη διχοτομική απαίτηση των «δύο κρατών». Την ίδια ώρα, οι παλινδρομήσεις από ελληνοκυπριακής πλευράς, διολισθαίνουν το Κυπριακό προς την οριστική διχοτόμηση, καθώς η απουσία λύσης δεν συνιστά διατήρηση του status quo, αλλά σταδιακή απώλεια.
Για το ΑΚΕΛ, η ανεξαρτησία της Κύπρου θα δικαιωθεί πραγματικά μόνο όταν επιτύχουμε την απελευθέρωση και επανένωση του νησιού μας στα πλαίσια της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, βάσει των ψηφισμάτων του ΟΗΕ. Απαιτείται η πλήρης απαλλαγή από ξένους στρατούς και εγγυήσεις. Η επαναπροσέγγιση με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, αποτελεί μέσω για την οικοδόμηση κοινών κοινωνικών αγώνων. Η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει η ασπίδα μας και η επανένωση ο μοναδικός δρόμος για το μέλλον.
