ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΗ
Υποψήφιου Βουλευτή Πάφου του ΕΛΑΜ
Καλό θα ήταν η νομική υπηρεσία, να θέτει υποθέσεις ενώπιον των Δικαστηρίων, με γνώμονα τις νομικές αρχές και όχι την κοινωνική πίεση. Επίσης καλό θα ήταν, να επικοινωνηθεί επιτέλους το πλαίσιο στο οποίο μπορεί μια ποινική υπόθεση να αποδειχθεί. Αυτό μπορεί να γίνει είτε από πλευράς Γενικού Εισαγγελέα, είτε από κύκλους νομικών (τα ΜΜΕ να το αναδείξουν) είτε από τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο συντεταγμένα.
Με το να καταχωρούμε υποθέσεις απροϋπόθετα, εντείνουμε την απαξίωση του κόσμου προς τους θεσμούς, με τρόπο που βρίσκουν έδαφος τα λαϊκά δικαστήρια και υπάρχει λαϊκή καταδίκη, εν τη απουσία Δικαστικής καταδίκης και στερούμενη αποδείξεων.
Ως προς την ανάγκη ενημέρωσης της κοινωνίας, προκύπτουν δύο πτυχές. Αφενός η ανάγκη της δημοσιογραφικής ενημέρωσης, η οποία όταν δεν ασκείται με φειδώ και υπάρχει υπερπροβολή ειδικότερα προσώπων οι οποίοι ενδεχόμενα να τοποθετούνται με γνώμονα την πολιτική εκμετάλλευση και το λαϊκό αίσθημα αδιαφορώντας για την αλήθεια και την πυροδότηση αποκλινουσών προς αυτήν σχολίων και αφετέρου την πληροφόρηση ως προς την νομική πραγματικότητα, σε σχέση με τα γεγονότα.
Όμως, ως προς τα γεγονότα. Ολοκληρώνεται η διερεύνηση για ένα κατ’ ισχυρισμόν αδίκημα και καταχωρίζεται υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Η υπεράσπιση εφοδιάζεται με το μαρτυρικό υλικό. Ότι διερεύνηση μπορούσε να γίνει, έγινε. Εκτός αν προκύψει μετέπειτα μαρτυρία και υπό προϋποθέσεις παρουσιασθεί στο Δικαστήριο. Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι, αν θα προβάλλουμε τα ζητήματα και τα κρατάμε στην επικαιρότητα, με ότι αυτό συνεπάγεται, πρέπει να είμαστε έτοιμοι, να παραθέσουμε στοιχεία για να μπορεί ο κόσμος να κρίνει και να σχηματίζει άποψη, αντικειμενική. Ειδάλλως, δημιουργούμε όχλο και η πληροφόρηση μας δεν είναι παρά στείρα και δυνητικά επιβλαβής. Το ίδιο ισχύει και με τους νομικούς. Αν δεν θέλει ένα πρόσωπο να κάνει δηλώσεις ή δεν έχει κάτι επί της ουσίας να προσθέσει ή να διαφωτίσει, δεν βλέπω τον λόγο της όποιας προβολής.
Ο σοβαρότερος κίνδυνος που δύναται να προκύψει απ’ όλα αυτά:
Όταν οι τοποθετήσεις στα ΜΜΕ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, απέχουν κατά πολύ από την νομικά αποδεκτή έστω αλήθεια, όμως στο μεταξύ η περιρρέουσα ατμόσφαιρα γίνεται τόσο ζημιογόνα για τα εμπλεκόμενα πρόσωπα αλλά και για τους θεσμούς και την κοινωνία κατ’ επέκταση, ελλοχεύει ο κίνδυνος να αποκτήσει πραγματικό έρεισμα η θεώρηση περί περιορισμού της ελευθερίας της έκφρασης και εν τέλει να οδηγηθούμε σε ποινικοποίηση συμπεριφορών στο διαδίκτυο.
